Eenzaamheid is ook normaal.

Eenzaamheid kan iedereen overkomen. Door baanverlies, een partner die overleed of na een verhuizing. Ineens voel je je verloren. Wat nu?

“We onderscheiden bij Humanitas twee groepen met eenzaamheid,” legt Noortje uit. “De ene zou je ‘gewone’ eenzaamheid kunnen noemen, die is soms ongemerkt ontstaan. Daarvoor hebben we vrijwilligers die huisbezoeken doen. Is die eenzaamheid het gevolg van een verlies, bijvoorbeeld een partner die is overleden, dan bieden we ‘steun bij rouw’.” Noortje is als projectcoördinator verantwoordelijk voor het koppelen van eenzame deelnemers aan vrijwilligers die dezelfde ervaring hebben.

PRS 5070837Noortjes deelnemers en vrijwilligers wandelen vaak in het park, voor het interview deden we dat ook.Huisbezoek

Noortje vervolgt: “We noemen het wel Huisbezoek, maar het is veel breder. De vrijwilligers bezoeken de deelnemers niet alleen thuis. Het park is bijvoorbeeld heel populair om samen naar toe te gaan. Huisbezoek is er voor mensen die een tijdje een maatje nodig hebben. Er is soms niet eens een duidelijk oorzaak voor hun eenzaamheid, het is gewoon ontstaan. Ze komen bij ons binnen via een verwijzer; de huisarts of een wijkteam. Familieleden melden vaak een alleen achtergebleven ouder aan. En de derde groep zijn deelnemers zelf. Soms hebben ze er al anderhalf jaar mee geworsteld en komt het er ineens uit: ‘ik kan nu zeggen: ik voel me eenzaam.’ Dat is een bevrijding en meteen het begin van de vooruitgang.”

Steun bij rouw

“Rouw ontstaat doordat je iets kwijt bent geraakt. Het is er in alle soorten. Iedereen denkt meteen aan een verlies door de dood van een dierbare. Als je je hele leven die ene partner had, je bent misschien al wat ouder en je sociale omgeving is uitgedund en dan kom je ineens alleen te staan. Dat is niet gemakkelijk, dat begrijpt iedereen. Maar wie zijn baan kwijtraakt, heeft net zo goed een verlies te verwerken. En dat is een grote groep deelnemers. Je bent niet alleen je werk kwijt, maar ook al je contacten daar. Geen praatje bij de koffie meer of iemand die even tegen je zei dat je iets goed hebt gedaan. Als je je dan gaat afvragen over wat je eigenlijk nog waard bent zonder die baan en je hebt niemand om dat te bespreken; dan slaat de twijfel toe.”

‘Eenzaam betekent niet: mislukt.’
Mislukt

Noortje: “Het begrip eenzaamheid kan een sfeer van mislukking oproepen. Onterecht. Er kan je nou eenmaal zoveel overkomen in het leven, dingen waar je niet voor kiest: een baan, een verhuizing of je niet begrepen voelen. Hierdoor kan je leven zo veranderen dat je aansluiting bij de mensen om je heen misloopt. Eenzaamheid is eigenlijk normaal, het hoort er soms bij. En als het als problematisch wordt ervaren is er Humanitas. En als ze bij ons komen, komen ze erachter ze het zichzelf ten onrechte verwijten.”

Contact

Iemand die eenzaam is, kan snel met ons in contact komen. Na je aanmelding is er eerst telefonisch contact en daarna gaat een projectmedewerker bij deelnemer langs om kennis te maken. We werken helemaal vraaggericht: wat mis je en wat wil jij bereiken in het jaar dat je een vrijwilliger hebt? We zoeken de meest passende vrijwilliger. Want de meeste vrijwilligers putten uit eigen ervaring, je krijgt dus iemand die jouw eenzaamheid helemaal begrijpt en bij je past.

Je kunt het zelf

Noortje: “Met een vrijwilliger is de eenzaamheid meestal vlug verdwenen. Maar je weet: die vrijwilliger maximaal één jaar, dus je gaat er al meteen aan werken om daarna niet opnieuw eenzaam te worden. De deelnemers zien het vaak zelf niet, in het begin, maar eigenlijk hebben ze het gewoon in zich om niet-eenzaam te zijn. De boodschap van de vrijwilliger is dan ook: ‘jij hebt mij nu even nodig, maar jij kunt dit in principe heel goed zelf.’ Het geloof van een deelnemer in zichzelf groeit in de loop van zo’n jaar. En daarna kunnen ze het ook echt zelf.”

Vrijwilligers

Onze omgeving kan niet goed omgaan met mensen die te maken hebben met een verlies. Je kunt het verdriet van een ander namelijk niet wegnemen, want een verlies is een verlies. Wat er was, dat is er niet meer. Dat kun je dus niet oplossen. Onze vrijwilligers kennen dit uit hun eigen ervaring. Nu willen ze andere mensen helpen door de ander uit te nodigen hun verhaal te vertellen en dat schenkt ze grote voldoening, ze worden er allebei gelukkiger van. Hoe mooi is dat!

 

Humanitas is een landelijke vereniging met 80 lokale afdelingen. Zo'n 25.000 vrijwilligers helpen jaarlijks ruim 65.000 medeburgers. In Almere zijn al meer dan 800 Almeerders vrijwilliger bij Humanitas.

© Humanitas Almere